Wat een genot! Lekker in het zonnetje me een wind krachtje 3 langs een mooie rotsachtige kust zeilen. Gezellig met m'n ouders en onder het genot van een hapje en een drankje...
Dit stuk Turkije is een aanrader voor iedereen! De eerste plaatjes staan al weer online, dus kijk snel in het fotoboek bij de vakanties. Lees vooral verder als je wilt weten wat ik zoal gedaan en gezien heb...

Dag 1, zondag
Op zondagochtend heeel vroeg naar Schiphol. Sanne sliep nog wat na in de auto terwijl ik ons naar ons afscheid bracht. Incheck en vlucht gingen prima. Het was wel een koude douche dat er geen eten en drinken meer wordt geserveerd. In ieder geval niet gratis...
Paps en mams stonden met een taxi op me te wachten. We bleken naar Gocek te gaan.
Na nog even wat fruit en een zonnebril gekocht te hebben, staken we van wal.
Rustig zeilend zijn we het gebied van de 12 eilanden in gevaren. Erg mooi en deed me een beetje denken aan Levkas. Hier een plekje gevonden in Seagull bay. Een krakkemikkige steiger, een soort huisje en een ezel. Meer is er niet. Als je komt aanvaren staat er al iemand van de familie op de steiger te wachten om je een mooringlijn aan te geven. Je kan hier ook prima eten bij de familie van Ahmet. Als je geluk hebt, komt Mustafa langs en brengt wat van zijn eigen composities ten gehore. Het verschil tussen de verschillende nummers is mij nog niet duidelijk...

Dag 2, maandag
Ik heb geprobeerd hard te lopen, maar op rotsachtige bergpaadjes met losse keien valt dat niet meer. Maar elke beweging is goed voor je!
Na het wegvaren nog even wat geoefend met achteruitvaren. Ging best goed.
Helaas was er nogal weinig wind, maar we gingen ook maar een klein stukje: naar Ruins bay. Hier staat een stuk bebouwing deels onder water en je kan er vlak naast aanleggen. Via een net nieuwe steiger kan je bij een zitplek komen (prima koud bier!) en via een boot naar de wal. Je ziet het niet, maar er is een restaurant: Cleopatra Pub. Ondanks dat het er niet uit ziet, schijn je hier uitstekend te kunnen eten.
Omdat dit een mooi plekje is komen hier ook elk half uur gulets aanleggen om een blik mensen los te laten. Naast al deze gulets was er nu ook een heel groot jacht (zie de foto's) waarop op dat moment Bill Gates te gast was.... En we hebben 'm gezien!
Na het snorkelen en en late lunch weer vertrokken (op zeil!) om weer een baai verder te gaan. Deze baai, Kapi Creek, ligt zo'n 5 mijl verder. Hier zijn wat meer voorzieningen: meerdere steigers met verlichting, moorings en een restaurant met een ruime menukaart.

Dag 3, dinsdag
Regen, onweer en geen wind. Niet zo heel veel gedaan. Sterker nog, ik ben niet van de boot afgeweest! Lekker binnen zitten lezen, eten en drinken. Oh ja, wel een beetje gekletst met een groep nederlandse schepen waarvan een aantal daar het hele jaar door ligt...

Dag 4, woensdag
En de zon schijnt weer! Even een stukje de heuvel op geklommen om wat plaatjes te schieten. Wat een mooie omgeving!
Na het halen van vers brood meteen los gegooid en gaan varen. Er staat weer vrijwel geen wind, maar dan kunnen de accu's lekker bijladen. En kan ik dus m'n foto's online zetten en wat stukjes schrijven. We gaan naar Ekincik, zo'n 30 mijl varen.
Het laatste stuk kunnen we nog lekker zeilen. Niet hard, maar we hebben geen haast.
De baai is opgedeeld in kleinere baaitjes. We varen door tot het einde, want daar hebben paps en mams nog niet gelegen. Hier liggen we vlak naast een stuk of 20 bootjes die je graag meenemen de rivier op. Als je dit doet, kom je in een soort Biesbos-achtige omgeving. Schijnt heel mooi te zijn, maar de prijs was wat te hoog voor deze week.
De nieuwe after-sun die ik met Sanne gekocht heb blijkt een noviteit te hebben: gouden glitters! 't Is even wennen ;)

Dag 5, donderdag
Weer hard gelopen en dit keer op een echte asfaltweg. Nog wel heuvels, maar al een stuk beter dan de vorige keer. Flink zweten en daarna lekker zwemmen! Na een lekker ontbijt weer ankerop en dit keer is de koers naar Marmaris. Hier hopen we bekenden tegen te komen en nog wat kleine klusjes te doen (zoals uitvinden hoe ik naar Fethiye kom). Wederom weer 'ns weinig wind, maar na een tijdje varen kan de motor toch uit. Het laatste stuk komt er zelfs aardig wat wind opzetten waardoor we toch het zeilgevoel echt even kunnen vastgrijpen. De baai naar Marmaris is natuurlijk niet bezeild, dus alles kruisen (inclusief draai- en valwinden). Een minder klassiek jacht (en langer) is het zelfde aan het doen, maar loopt niet echt uit! Lekker gevoel...

Dag 6, vrijdag
De internetverbinding van m'n ouders regelen en rondkijken in Marmaris. Erg gemoedelijk en gezellig.